Home CODZIENNIE A GDYBY TAK…

A GDYBY TAK…

2016-08-22 1 comment

zatrzymać czas. zatrzymać lato. na policzkach, na włosach. zatrzymać lekko muśniętą słońcem skórę i piegów tuzin. Nie zapinać szczelnie kurtki, gdy jesień zostawi pod drzwiami bukiet rudych liści. A gdyby tak zamknąć okno, nim zima przyjdzie, poupychać w wazony pachnący bez. Wypić wieczorem lemoniadę z lodem i palić świeczki na komary. A gdyby tak iść w stronę słońca i zostawić za sobą zimę, co po piętach ciągle depcze i krzyczy, że łap się, łap każdą chwilę ciepłą, bo idę, idę! A gdyby tak nie czekać na zimę, nie dać jej lata przegonić. To co? To przecież bałwana nie będzie jak ulepić i patrzeć jak na stołek gramoli się mały człowiek, co musi sam, samodzielnie garnek mu na głowę wsunąć. Żeby do lata następnego nie zamarzł.

DSC_2697 DSC_2700 DSC_2703 DSC_2724 DSC_2864 DSC_2908 DSC_2975 DSC_2989 DSC_2996 DSC_3018 DSC_3094 DSC_3100 DSC_3104 DSC_3106 DSC_3111 DSC_3126 DSC_3149 DSC_3152 DSC_3163

niebieska pościel- TU

rower biegowy- TU

1 comment

You may also like

1 comment

Monika 2016-08-23 at 1:40 pm

Ja czuję to samo, tak mi mało tego lata, tak żal, a gdzieś tam snuje się myśl o gorącym kisielu nad książką, racuchach z jabłkami i cynamonem, ludzikach z kasztanów, by dobrnąć do choinki i walki na śnieżki. Ale coś w tym jest – za bosymi stópkami zatęsknię, szczególnie tymi najmniejszymi, za rok to będą już zupełnie inne bose stópki…

Reply

Leave a Comment